Inclusief Dalfsen: Denkt u ook mee?

Op 11 februari heeft er in de Trefkoel+ in Dalfsen een eerste bijeenkomst plaats gevonden omtrent het thema “Inclusief Dalfsen”, georganiseerd door de Participatieraad van Dalfsen.

Het doel van deze eerste bijeenkomst is om informatie op te halen, te inventariseren wat er bekend is binnen onze gemeente over het begrip inclusiviteit. En hoe we denken dat daar vorm aan gegeven kan worden. Aan deze avond werd deelgenomen door leden van het gehandicapten platform en de werkgroepen bereikbaar, toegankelijk en bruikbaar (BTB), andere belangstellenden, mensen van de gemeente Dalfsen, en leden van de participatieraad Dalfsen.

 De avond is begonnen met de presentatie door Celesta van den Brandhof over haar onderzoek naar Inclusiviteit in Dalfsen. Na een korte inleiding vanuit het oogpunt van de gemeente hebben we in drie groepen gediscussieerd over :

“Hoe kijken we aan tegen inclusie”. Wat wordt er bijvoorbeeld in de gemeente er al gedaan aan inclusie, zonder dat we ons dat bewust zijn. “Kunnen er goede voorbeelden van inclusie gegeven worden”. Hoe zou volgens jullie inclusie eruit moeten zien? En wat hebben we nodig om een beeld van Dalfsen te krijgen met betrekking tot inclusie?

 Er werd druk en levendig gediscussieerd binnen de drie groepen. Inclusie is een breed en moeilijk begrip, maar het betekent niet meer dan dat niemand zich buiten gesloten mag voelen.

Bij inclusie moet je denken aan toegankelijkheid voor iedereen, ongeacht de beperking die je hebt of die nu lichamelijk is of komt door een laaggeletterdheid. Aan eenieder moet de ruimte geboden worden om mee te kunnen doen binnen zijn mogelijkheden en rekening houdend met zijn beperkingen. Betrokkenheid van de buurtbewoners; omgaan met verschillen; belangstelling hebben voor het individu. Inclusiviteit gaat ook over normen en waarden.

 Binnen de gemeente Dalfsen wordt al het een en ander gedaan aan inclusie zoals bv. goed noabershap en de aanwezigheid van een bruggenbouwer.

Kan er dan nog meer gedaan worden? Ja! De gemeente moet een aanzet geven tot meer bewustwording bij de burgers.

We zullen als totale gemeenschap het gesprek met elkaar moeten aangaan. Wat willen de mensen zelf? Ga eens kijken bij de buren (buurt gemeenten) wat zij doen aan inclusiviteit. Ga dingen zelf beleven alsof je een beperking hebt en merk of je letterlijk dan wel figuurlijk buitengesloten wordt.

 Wilt u ook graag meepraten over Inclusief Dalfsen? Heeft u ideeën over de inclusieve samenleving of wilt u ervaringen met ons delen? Laat het de participatieraad weten per email participatieraad@dalfsen.nl of telefonisch op 06-40929763. Wij nemen dan contact met u op.

 

Inspiratiebijeenkomst in Nieuwleusen

De Participatieraad Dalfsen heeft een aantal Nieuwleusenaren uitgenodigd voor een inspiratiebijeenkomst in Nieuwleusen over zorg, welzijn, ondersteuning (Wmo), werk, inkomen en jeugd. De bijeenkomst heeft een dubbele werking: Inwoners van Nieuwleusen kunnen belangrijke aandachtspunten meegeven aan de Participatieraad en de Participatieraad hoort wat er speelt. Hierdoor kan de Participatieraad een goed advies geven aan B & W van de gemeente Dalfsen.

Wat doet de Participatieraad?

De Participatieraad Dalfsen is een onafhankelijk adviesorgaan dat is ingesteld door de gemeente Dalfsen. De Participatieraad geeft de gemeente gevraagd en ongevraagd advies over alle zaken die te maken hebben met de uitvoering en effecten van de Wmo (zorg, welzijn en ondersteuning), Participatiewet (werk en inkomen) en de Jeugdwet.

Bijeenkomst Nieuwleusen

Tijdens de bijeenkomst waren acht personen uit Nieuwleusen aanwezig: mensen die zelf te maken hebben met o.a. Wmo-ondersteuning in de gemeente Dalfsen, vrijwilligers, een jongerenwerker, een ondernemer, iemand met ervaring en een lid van de PRD uit Dalfsen (variërend in leeftijd van eind 20 tot 60+).

Tijdens de bijeenkomst kwamen allerlei onderwerpen aan de orde:

Contact met gemeente over o.a. armoede, vergoedingen voor ondersteuning bij zorg, jeugd,   vrijwilligerswerk, WMO, bereikbaarheid van de gemeente (website) etc.

Conclusie van de avond

  1. Contact met de gemeente: het is niet bij iedereen bekend dat de gemeente kan ondersteunen.
    1. De website van de gemeente is niet voor iedereen toegankelijk (geen internet).
    2. Ook de gemeentelijke informatie in de huis-aan-huisbladen wordt niet door iedereen gelezen (laaggeletterdheid).
  2. Jeugd: de jeugd individualiseert, (beeldscherm, WhatsApp). Het bezoek aan festivals neemt toe, maar meer op een individuele manier. De controle over drank en drugsgebruik is minder met het wegvallen van de ‘keten’. Jeugdwerkers willen het gebruik van beeldscherm terug dringen, voorlichting geven over sexting en gameverslaving.
    1. Een thema is Kerngezond, zowel voor ouderen als jongeren
    2. Ze willen jongeren meer praktische vaardigheden aanleren, leren budgetteren en zorgen voor een betere jongere ontmoetingsplaats (jop).
    3. In contact blijven met de jongeren, leer ze beter kennen: wat willen ze.
    4. Altijd beschikbaar blijven voor de jongeren, om terugval naar drank en drugs of gameverslaving te voorkomen.
    5. Bij ouderen vormt het toenemend alcohol gebruik een punt van zorg.
  3. Armoede: Ook in Nieuwleusen speelt de schaamte voor armoede een grote rol.
    1. Binnen de kindregeling is bekend dat men via de webshop individuele besteding kan doen voor de kinderen. Men zou graag willen zien dat het aantal winkels waar gekocht kan worden uitgebreid wordt met meer goedkopere winkelketens, en er niet alleen bij de duurdere lokale ondernemers gekocht kan worden (o.a. staat een makelaar en een garage op de lijst van ondernemers waar gekocht kan worden i.v.m. de kindregeling).
    2. Het blijkt dat het lastig is om contact met de buren te krijgen. Ook hier speelt het individualisme een rol. Maar het zijn wel de buren, de sport en de scholen die een eerste signaal van armoede of behoefte aan zorg kunnen waarnemen.
  4. Overall:
    1. Zorg dat alle groepen bij een gezin betrokken worden: dus zowel WMO, Speelgoedbank, Voedselbank, Jeugdwerker etc. En zorg hierbij voor een positieve inzet.
    2. Laat de mensen met ervaring betaald krijgen voor bepaald advies, i.p.v. hiervoor externe bureaus in te schakelen.
    3. Geef de mensen met een nieuw idee de kans om deze initiatieven te kunnen starten.
    4. Er zijn positieve reacties over de buurtbus.Advies vanuit bijeenkomst:
  • Zo’n 10 jaar geleden is al doorgegeven om de website van de gemeente toegankelijk te maken voor laaggeletterdheid. Gebruik “Jip en Janneke” taal; maak gebruik van striptekeningen; maak gebruik van gesproken tekst.
  • Preventie is een aandachtspunt. Klop niet aan als er al een probleem is, maar durf aan het begin van het probleem al aan de bel te trekken.
  • Zorg dat alle groepen bij een gezin betrokken worden (WMO, schuldhulp, jeugd). Besef dat financiële problemen voor veel meer problemen kunnen zorgen.

De aanwezigen vonden het een zinvolle avond. Het is de bedoeling om over een half jaar nog een bijeenkomst te houden.

Voor meer informatie: www.participatieraaddalfsen.nl;

www.facebook.com/participatieraaddalfsen

Ook kunt u hier de data van de vergaderingen of adressen en handige links vinden.

Heeft u vragen of zelf aandachtspunten voor de raad: Neem contact met ons op.

(participatieraad@dalfsen.nl)

 

Ook bent u van harte welkom op de vergaderingen van de Participatieraad.

 

Jenny Harink, Marlies van Lent en Sandra Westerik, Participatieraad Dalfsen

De empathische kant voorop

Zet kwetsbare mensen niet apart, maar gebruik de zorgtransitie om de hele community om hen heen te versterken. Dat bepleit Erik Dannenberg, voorzitter van de selectiecommissie voor de Praktijk­Voorbeelden­Parade en voorvechter van de inclusie-maatschappij. Een vraaggesprek.

Erik Dannenberg

Met de deur in huis – wat is uw eigen favoriete transitie-voorbeeld?

“Ik vind Waddinxveen ijzersterk, vanwege hun totale ontschotting van budgetten tot één totaalbudget. Niet meer ‘dit potje is voor WMO en dat voor jeugd’, maar met burgers in gesprek gaan, met vervolgens één plan, één beschikking, één kassa. Dat gaat dus veel verder dan alleen één loket aan de voorkant, hun complete bedrijfsvoering is erop ingericht. Dat is denk ik echt waarop burgers zitten te wachten. Het is de grootste vernieuwing die ik heb gezien. Interessant is: je ziet zulke voorbeelden vaker bij kleine gemeenten.”

Hoe verklaart u dat?

“Schaalverschil. De grote lossen dezelfde vragen anders op. Den Haag heeft bijvoorbeeld nog steeds een aparte Dienst Werk en Inkomen, maar met een geweldige aanpak van jongeren met schulden die ze weer naar school en aan het werk krijgen. Zij handelen dus op specifieke thema’s, maar wel goed. Een andere verschijningsvorm van vernieuwing, die ook werkt.
Andere gemeenten hanteren de ‘erop af’ aanpak, gericht op burgers waar ze nooit wat van horen. Er is kortom niet 1 model dat als enige ‘deugt’. Daarom is het zo goed om als gemeenten met elkaar in gesprek te gaan.”

U stelde net: de burger zat op de transitie te wachten. Waaruit bleek dat?

“Uit boosheid in de samenleving, bijvoorbeeld bij mensen met een chronische aandoening. Die elke keer opnieuw hun verhaal moeten doen, ziekte aantonen, zichzelf verantwoorden. Het ging steeds over beperkingen, over wat ze niet konden. Ze werden tegemoet getreden in bewoordingen als ziektebeeld, stoornis, gebrek. Terwijl ze gewoon maatschappelijk mee willen doen, als volwaardig burger.”

Elders zei u al eens: vraag niet wat een burger mankeert, maar wat onze samenleving mankeert dat niet iedereen kan meedoen. Wat is volgens u het antwoord?

“We misten de community-benadering, zagen kwetsbare individuen met een aanvraag in het zorgverzekeringsstelsel in plaats van een heel ecosysteem om hen heen dat je wilt versterken.
Ik heb dat in Canada gezien en was er ondersteboven van. Daar is nauwelijks speciaal onderwijs. Toronto heeft zes miljoen inwoners en maar 100 kinderen in aparte scholen. In Nederland zijn dat er 125.000. Ook ernstig gehandicapte kinderen zitten in Canada in kleine klassen in normale scholen. Ze lossen dat op met extra deskundigheid binnen de school en steun van het netwerk van andere ouders en kinderen eromheen.
Wij moeten ook weer normaliseren. Terug naar de wijk, de school, het gezondheidscentrum, het bedrijf. Het mooiste zou zijn als er voor mensen met complexe aanvragen in eerste instantie geen formulier is, maar een echt gesprek. De empathische kant voorop.”

Waarom gaat dat laatste nog vaak mis?

“Ik zie veel projecten na een goed begin terugvallen op oorspronkelijke afdelingen en geldkokers. De ‘blauwe mensen’ gaan dan toch weer op beheersing sturen, wat minder voorzieningen hier, de drempel iets hoger daar. Bij schuldhulpverlening: “Uw problemen zijn nog te licht, komt u later maar terug”. Of de ene afdeling legt een strafkorting op bij een gezin waar het fout gaat, terwijl de andere bezig is een uithuisplaatsing te voorkomen. Ze kijken dus nog niet altijd vanuit het totaalplaatje.

Soms is het ook het Rijk. Dat heeft deze grote omwenteling weliswaar mogelijk gemaakt en er veel geld voor beschikbaar gesteld. Toch gaat het soms weer vanuit een specifiek beleidsterrein gemeenten om verantwoording vragen. Dat kan remmend werken.

Gelukkig zie ik op decentraal niveau veel dapperheid, bijvoorbeeld een wethouder en een hoofd sociaal domein die pal staan voor een schitterend plan dat de participatiewet op een of twee puntjes overtreedt. Dat maatwerk durft te leveren. Niet vraagt: past het binnen de kaders van alle regels, maar: helpt het deze inwoners?”

Hoe krijg je gemeente-professionals die dat nog moeilijk vinden ook zover?

“We hopen met de early adopters een ‘nieuw normaal’ te creëren. Dat je bij gemeenten waar het nog niet goed gaat bijvoorbeeld raadsvragen krijgt: waarom kan het bij de buurgemeente wel en zijn hun burgers er tevreden over? Bij aangaan van grote veranderingen helpt het naar je buren te kijken, samen de stap naar voren te zetten en te leren van elkaar. Niet alleen door eigen successen te delen, maar juist ook problemen, mislukkingen en haperingen.”

Lukt dat? Mensen delen makkelijker successen dan tegenslagen.

“Toch is dat laatste nog waardevoller. Een voorbeeld. Toen het stadskantoor Zwolle verbouwd zou worden naar een flex-concept, hebben we andere gemeenten bezocht om te horen hoe dat daar was gegaan. Enschede had zo’n eerlijk verhaal: mensen zijn boos en verdrietig, dit en dat is allemaal niet goed gegaan… Gelukkig kwam het uiteindelijk goed, maar ik weet nog hoe ongelooflijk gaaf en collegiaal wij het vonden dat ze dit durfden te delen. Dan stijg je boven jezelf uit en kijk je naar het belang van alle gemeenten.”

In gesprek met deelnemers van Zorgboerderij Landjuweel de Hoeven

Op 9 mei gingen enkele leden van de Participatieraad in gesprek met deelnemers van Landjuweel ‘De Hoeven’.  Hier kunnen volwassenen met een stoornis in het autistisch spectrum terecht voor arbeidsmatige dagbesteding.

Sommige deelnemers geven aan de dieren te verzorgen, anderen werken in de groentetuin, helpen op de boerderij, doen onderhoud en opruimwerkzaamheden of helpen in de winkel of in de kantine.

De deelnemers zijn erg enthousiast over het werken bij ‘De Hoeven’. Er is goede begeleiding en het werk is leuk. Ook wordt er vaak pauze gehouden. We gaan ’s ochtends eerst aan het werk. Om 10 uur houden we pauze en dan gaan we om 10.30 weer aan het werk. Ook ’s middags is er pauze en eten we ons brood samen op. Het is heel gezellig en je leert veel op ‘De Hoeven’.

Wat ik niet leuk vind is verandering. Misschien gaan ze weer dingen veranderen met de financiën. Ik wordt daar erg onrustig van. Ik wil graag gewoon dat het blijft zoals het nu is.

Een andere deelnemer geeft aan dat hij het niet leuk vindt dat het zo moeilijk is om passende woonruimte te vinden. ‘Ik zoek al zeven jaar naar een goede plek om te wonen maar er is niets voor mij. Dat vind ik erg jammer.’

Ook spreken we met Zorgboerin Annemie, zij geeft eveneens aan bezorgt te zijn over de veranderingen in de financiering. Volgend jaar komen er door een nieuw meetpatroon misschien veranderingen. Voor de huidige deelnemers kan het bijvoorbeeld betekenen dat zij twee dagen mogen komen in plaats van vier dagen. Wij als medewerkers proberen deelnemers daar niet mee te belasten. Het is erg moeilijk te begrijpen voor deelnemers en ze raken snel uit balans. Dat is niet wat we willen. Het gaat nu goed met onze deelnemers. Ze hebben het naar hun zin en leren op hun eigen niveau nieuwe vaardigheden aan. Het is geweldig om daaraan te mogen bijdragen.

 

Armoede in Dalfsen

 

Op 9 april 2018 vergaderde de Participatieraad bij ‘Het Kruispunt’ in Dalfsen en mochten we een kijkje nemen bij de vrijwilligers van Deelpakket. Maandelijks zijn vrijwilligers bezig om ongeveer 100 pakketten met etenswaar klaar te maken voor inwoners van Dalfsen en Hoonhorst die net boven het minimum leven. ‘Deze mensen hebben nét teveel geld om voor de voedselbank in aanmerking te komen maar kunnen een pakket goed gebruiken’, zo geeft één van de vrijwilligers aan. Het aantal blijft steeds stijgen ondanks dat Nederland uit de crisis komt. ‘We zijn gestart met zo’n 40 pakketten en nu delen we er al ongeveer 100 uit’.

 

Helaas weten veel mensen niet welke regelingen/voorzieningen er allemaal zijn. Ook de vrijwilligers zien soms door de bomen het bos niet meer. We zijn veel tijd kwijt aan het zoeken naar mogelijkheden. De gemeente Dalfsen doet erg haar best om mensen in armoede te helpen maar er het kan nóg beter. Een onafhankelijk meldpunt waar je ook terecht kunt met je vragen zou wellicht uitkomst bieden zo geven de vrijwilligers aan.

 

Daarnaast sprak de Participatieraad met een vrijwilliger van de diaconie. Vanuit de diaconie wil men graag een bijdrage leveren aan statushouders in de gemeente Dalfsen die moeite hebben met de Nederlandse taal. Ze zijn daarom gestart met ‘koffie en taal’ een inloopmoment waarbij vrijwilligers aan statushouders Nederlands leren. Men kan elkaar ontmoeten en de taal verbeteren. Wanneer men de Nederlandse taal beter spreekt, heeft men meer kans op de arbeidsmarkt en is het dus eigenlijk een vorm van armoede bestrijding. Misschien wordt het stukje door mijn aanpassingen te warrig? De woorden taal en Nederlands komen nu erg vaak voor.

 

Tevens geven ze gratis huiswerkbegeleiding aan gezinnen met kinderen die gebruik maken van ‘Deelpakket’. Tot slot werd het voorbeeld van de ‘adoptie opa en oma’ genoemd. Oudere mensen konden in de vakantie ‘opa en oma’ zijn voor kinderen van statushouders. Deze kinderen gaan niet op vakantie en hun biologische opa en oma wonen ver weg. De ‘adoptie opa of oma’ ging elke week iets leuks doen met het kind. Dit heeft heel positief uitgepakt en werkt tevens aan een positieve beeldvorming rond statushouders. Deze alinea staat in verleden tijd maar wordt ook dit jaar voortgezet dacht ik.

 

De Participatieraad bespreekt binnenkort op welke wijze zij aan de slag gaan met de tips en adviezen die gegeven zijn. De gemeente Dalfsen doet veel maar er is ook het één en ander te verbeteren en daar draagt de Participatieraad graag een steentje aan bij.

 

 

 

 

 

Sociale vraagstukken in de gemeente Dalfsen: Politieke partijen en de Participatieraad bundelen hun krachten

Gaat het goed met de jeugd in Dalfsen? Doen we voldoende voor mensen met afstand tot de arbeidsmarkt? En waar lopen inwoners tegenaan als het gaat om het thema wonen en zorg?

Op 7 maart 2018 werden deze vragen tijdens een gezamenlijke avond van de Participatieraad met de woordvoerders Sociaal Domein van D’66, PvdA, CDA, GB en CU besproken.

 

Afstand arbeidsmarkt

Er zijn in Dalfsen veel werkgevers die iemand met een afstand tot de arbeidsmarkt in dienst willen nemen. Dat vinden de Participatieraad en de politieke partijen een goede ontwikkeling. Helaas blijkt het in de praktijk soms lastig om mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt in dienst te nemen. Dit heeft diverse redenen waaronder regelgeving en privacy. De Participatieraad en de politieke partijen willen samen optrekken om verandering tot stand te brengen. Mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt moeten sneller aan een baan worden geholpen. De gemeente mag daarbij best meer lef tonen en buiten gebaande paden treden.

 

Jeugd

Gelukkig gaat het met de meeste jongeren in de gemeente Dalfsen goed. Toch zijn er ook zo’n 400 jonge inwoners die gebruik maken van jeugdhulp. Er is de afgelopen jaren veel veranderd in de jeugdhulp. In eerste instantie heeft de gemeente ingezet op continuïteit van zorg zodat kinderen en jongeren de hulp konden krijgen die nodig was. Een goede zaak, aldus de politieke partijen en de Participatieraad. Nu mag wat hen betreft meer de stap worden gemaakt naar preventie en vroeg signalering, zodat kinderen eerder worden geholpen en zware hulp kan worden voorkomen. Want ouders en kinderen zijn er bij gebaat dat er op het juiste moment de juiste zorg beschikbaar is. Zo licht of zo zwaar als nodig is. We constateerden deze avond dat het thema jeugd divers en complex is. Het is een heel breed thema en betreft alle jonge inwoners van de gemeente. Er zijn verschillende uitdagingen en er is veel maatwerk nodig.

 

Wonen en zorg

Ook de opgave op het gebied van wonen en zorg in het domein wonen stonden centraal deze avond. Het gaat om diverse doelgroepen waaronder ouderen, mensen met een psychische beperking (Beschermd Wonen) en mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking. Het aanbod is vaak versnipperd. Sommige zaken worden geregeld vanuit de WMO en andere vanuit de Zorgverzekeringswet of de Wet langdurige zorg. Dit maakt het voor inwoners lastig om de juiste weg te vinden. Het is belangrijk dat er duidelijke, begrijpelijke informatie wordt gegeven en dat mensen weten waar ze terecht kunnen. Ondersteuning die wetten overstijgt (integrale ondersteuning) is daarbij belangrijk.

 

Positief kritisch

Zowel de politieke partijen als de Participatieraad willen positief kritisch blijven om de zaken in het sociaal domein (nog) beter te maken voor de inwoners van de gemeente Dalfsen. Samenwerking en krachten bundelen is daarbij erg belangrijk. Deze bijeenkomst zal daarom zeker een vervolg krijgen.

 

Eenvoudige uitleg over diverse wetten in het Nederlandse Zorgstelsel

Voor veel mensen is het niet altijd duidelijk waar en bij wie zij terecht kunnen als zij zorg en ondersteuning willen regelen. Met de brochure ‘De wetten zorg en ondersteuning sinds 2015 –eenvoudig verteld’ worden zij wegwijs gemaakt.

Participatieraad Dalfsen. Wat bracht het jaar 2017?

De Participatieraad bestaat nu drie jaar en bestaat uit vijftien actieve en betrokken vrijwilligers uit alle kernen van de gemeente. Wij adviseren de gemeente over het sociaal beleid in Dalfsen. In 2017 hebben we elf adviezen uitgebracht over zeer verschillende thema’s. Ik noem u er enkele:

De waardering van de vele vrijwilligers. Het  burgerinitiatief zorg-café voor mantelzorgers en zorgvragers in de Trefkoele. Het plan ‘Thuis in Dalfsen’ dat gaat over hoe wij nieuwkomers goed kunnen laten integreren. Dalfsen heeft daar recent een mooie award voor ontvangen van Vluchtelingenwerk Nederland. Maar ook adviseerden wij over de inkoop van specialistische jeugdhulp voor jongeren en gezinnen voor goede ondersteuning en hulp.

Ook over het belangrijke thema kind en armoede hebben wij meegedacht met de totstandkoming van het beleid ‘Iedereen doet mee 0 tot 18’. Hoe kunnen alle kinderen, ook waarvan de gezinnen het financieel niet breed hebben, toch meedoen met activiteiten die hen helpen met ontwikkelen en opgroeien? En we hebben meegedacht met het beleid voor het hele jonge kind van 0 tot 4 jaar. Dat ging over peuteropvang en vroegschoolse educatie en hoe ouders daar onder andere bij betrokken worden.

 

Voor 2018 wil de Participatieraad nog meer met inwoners en organisaties in gesprek gaan. Een fijne start is al gemaakt met een gesprek met de cliëntenraad van zorgcentrum Rosengaerde in Dalfsen en de Baron van Dedemschool in Hoonhorst.

 

Op de site www.participatieraaddalfsen.nl kunt u alles uitgebreid nalezen. Onze vergaderingen zijn steeds op locaties in de buurt. Op 7 maart praten we in De Overkant in Dalfsen met verschillende politieke partijen over hun plannen met het sociale beleid. U bent van harte welkom om mee te denken en mee te praten!

Inge Batterink neemt afscheid van de Participatieraad Dalfsen

Maandagavond 22 januari 2018 heeft de Participatieraad Dalfsen de Participatieraad) sprak haar in lovende woorden toe.

Inge was al lid van de WMO-raad die in 2015 is opgegaan in de Participatieraad en daarmee heeft zij een belangrijke bijdrage geleverd aan de continuïteit en opstart van de Participatieraad.

Inge heeft veel kennis van het Sociaal Domein en vindt het belangrijk dat inwoners betrokken worden bij het beleid. Inwoners worden steeds meer verantwoordelijk gemaakt voor hun eigen welzijn. Inge zette zich binnen de Participatieraad graag in voor inwoners die extra zorg en ondersteuning nodig hebben.
De participatieraad signaleert ontwikkelingen, knelpunten en kansen die er zijn om het sociaal beleid van de gemeente Dalfsen te verbeteren en geeft het College van B&W daarover gevraagd en ongevraagd advies. Inge heeft zich de afgelopen jaren met veel enthousiasme en betrokkenheid ingezet voor deze taak. Met veel dank heeft de Participatieraad afscheid van haar genomen.

Verdiende erkenning en waardering voor alle mantelzorgers

Verdiende erkenning en waardering voor alle mantelzorgers

Gemeente Dalfsen waardeert inzet van de mantelzorgers met de ‘Mantelzorgwaardering 2017’

 

De gemeente Dalfsen is blij met de inwoners die zich als (jonge) mantelzorger actief inzetten voor bijvoorbeeld familieleden, vrienden en buren en daarmee dus ook voor de samenleving. Daarom deelt de gemeente ook dit jaar weer een Mantelzorgwaardering uit. De gemeenteraad heeft besloten dat de waardering, net als vorig jaar, wordt uitgedrukt in de vorm van een lokale ondernemersbon of een VVV Cadeaukaart. Bent u mantelzorger of krijgt u ondersteuning van een mantelzorger? Vanaf  1 december 2017 kunnen mantelzorgers zichzelf aanmelden. Ook kunnen mantelzorgers aangemeld worden voor de Mantelzorgwaardering 2017.

 

Definitie mantelzorg

De gemeente Dalfsen vindt belangrijk dat zowel jonge als oudere mantelzorgers zich aangesproken voelen, maar wanneer is iemand mantelzorger en komt men in aanmerking voor een waardering? Wethouder Jan Uitslag: “Mantelzorg is een moeilijk begrip met veel verschillende uitleggen. We hebben er voor gekozen om aan te sluiten bij de invulling die de landelijke vereniging Mezzo hanteert. En bij twijfel, gewoon even bellen met het mantelzorgteam Dalfsen.” De definitie van Mezzo die de gemeente hanteert: mantelzorg is de zorg die wordt gegeven aan een hulpbehoevende door iemand uit zijn directe omgeving, die de gebruikelijke zorg overstijgt, direct voortkomt uit een bestaande sociale relatie en die niet vanuit een hulpverlenend beroep gegeven wordt. Daarbij hebben enkele woorden wat extra uitleg nodig:

  • Hulpbehoevend = iemand die hulp nodig heeft en daarvoor afhankelijk van u is.
  • Gebruikelijke zorg = bijvoorbeeld de buurvrouw een keer helpen met de boodschappen.
  • Bestaande sociale relatie = iemand die u al een lange tijd kent.

 

Aanmelden kan tot 1 maart 2018

Bent u een mantelzorger? Of krijgt u ondersteuning van een mantelzorger? Meld uzelf, of deze persoon, aan voor de Mantelzorgwaardering 2017. Dit kan via het digitale contactformulier op www.dalfsen.nl/mantelzorgwaardering. Aanmeldingen die tussen 1 december 2017 en 1 maart 2018 zijn ontvangen, worden in behandeling genomen.

 

Persoonlijk bedanken

Uiterlijk in april ontvangt u de mantelzorgwaardering in de door u gekozen vorm. U kunt kiezen uit een VVV Cadeaukaart of een ondernemersbon. De gemeente vindt het fijn om mantelzorgers persoonlijk te bedanken. Daarom kan er ook dit jaar voor gekozen worden om de mantelzorgwaardering op te halen in de kernen Lemelerveld, Nieuwleusen en Dalfsen. Als men voor deze optie kiest, ontvangen ze begin maart informatie over de plaats en het tijdstip.

 

Mantelzorg is best zwaar
De gemeente merkt dat mantelzorgers zich soms zoveel inzetten voor hun naaste, dat zorg wel erg zwaar wordt. Daarom is het goed om als mantelzorger aan de bel te trekken als de mantelzorgtaken op lange termijn niet vol te houden zijn. Er zijn in de gemeente Dalfsen ondersteuningsmogelijkheden. Zo kan men terecht bij het mantelzorgteam Dalfsen (telefoonnummer 0572 372 882). Overbelasting komt steeds meer voor, waardoor mantelzorgers uiteindelijk ook cliënten/zorgvragers worden. Dat moet worden voorkomen.